Hero ตัวปลอม

Hero ตัวปลอม

at KPY, ตอนประมาณสี่ทุ่มผมตัดสินใจไม่ไป join กับเพื่อนๆ คนอื่นที่จะไปนอนค้างดูดาว ถ่ายรุปที่ลานกลางแจ้ง เพราะเหนื่อยมากจากการนอนดึกสามคืนติดๆ ใจอยากจะขับรถตรงไปที่กุฏิแล้วก็ไปนอนเลย ไม่อยากจะเดินไปเพราะ ไกล ของหนัก และกลัว ไม่อยากเดินตอนกลางคืนคนเดียว คนกลุ่มแรกตัดสินใจขับรถกันขึ้นไป เหลืออีกสองคนที่รถไม่พอ แล้วก็ทำอะไรยังไม่เสร็จเพราะกำลังรอคิวอาบน้ำ (เหลืออีกสองคิว) บอกเพื่อนอีกคนที่นอนกุฏิข้างๆกันว่าไม่ต้องเดินไปหรอก จะขับรถขึ้นไปที่กุฏิเลย แล้วจะขับไปส่ง แล้วก็บอกเพื่อนที่รอคิวอาบน้ำว่ารีบไปอาบ จะรอตรงนี้ เซ็งมากเพราะรอไป 45 นาที ถามตัวเองว่ารอทำไมเนื่ย พูดออกไปทำไมว่าจะรอ เหนื่อยและอยากพักมากแล้ว แทนที่จะได้ไปกุฏิตั้งนานแล้ว กลับยังต้องมานั่งรออยู่นี่ ระหว่างทางไปกุฏิ มีคนกางเต็นท์ตามทาง ผมขับช้าลง ไม่อยากให้ฝุ่นมันจากรถเข้าไปในเต้นท์ ตอนนั้นผมคิดว่าโอนี่ถ้าขับรถคนเดียวคงจะรุ้สึกผิดมากๆ แต่นี่ดีนะพี่มากันสี่คน เลยรู้สึกผิดน้อยลง มาเห็นใจตัวเองตรงนี้เอง ที่บอกเพื่อนข้างกุฏิว่าไม่ต้องเดินจะไปส่ง ที่บอกเพื่อนอีกคนที่จะรอเค้าอาบน้ำให้เสร็จ ก็เพราะเราคิดว่า การขับรถไปกุฏิเป้นเรื่องที่ไม่สมควร พอจะทำสิ่งที่ใจคิดว่าไม่สมควรก็เลยต้องหาพวก เรียกว่าผิดด้วยกันหรือทำให้ตัวเองรู้สึกผิดน้อยลงมา เที่ยง การมาฝึกคือต้องเหนื่อย ผมคิดเสมอว่าการมา KPY คือเรามาฝึกตัวเอง เรามาปฏิบัติธรรม ผมควรจะปฏิบัติให้มาก นอนให้น้อย มันควรจะต้องเหนื่อยสิ เราควรจะต้องไป epic hike นี่คือการฝึก พอไม่ไป hike ก็รู้สึกผิด พอจะขับรถไปที่กุฏิ ก็รู้สึกผิด แต่ก็เพราะขับรถไปที่กุฏิไม่ใช่เหรอถึงได้เรื่องมาคิด แต่ก็เพราะไม่ได้ไปเดินกับ หลวงพี่ไม่ใช่เหรอ ถึงได้คุยธรรมะล้อมวงคืนนั้น นั่งไปการหลายคน คือแชร์ความผิดกัน เช้าวันรุ่งขึ้น มีเพื่อนเข้ามาถามว่าเออ เมื่อคืนรถผมหรือเปล่าที่ขับผ่าน เพราะเค้ากลัว เต้านอนตรงนั้นแล้วเค้ากลัวรถจะชนเค้าตกเขา เพราะเค้ากางเต้นท์แบบล้ำเข้ามาในถนนด้วย ผมตอบว่าอ่อใช่รถผมเอง แต่ไม่ต้องห่วงเพราะเห็นอยุ่ ผมมาเห็นตรงนี้ว่า เออตอนที่เค้าพูดกับเราน่ะ เค้าไมได้รู้สักหน่อยว่าในรถมีคนกี่คน…

Read More Read More

Blue Bottle Coffee

Blue Bottle Coffee

ผมคิดเสมอว่าคนที่จ่ายเงินมากิน buffet แล้วกินเยอะมากกว่าปกติ เพราะบอกว่าจ่ายเงินมาแล้วต้องกินให้คุ้มสิ แล้วก็ต้องมอิ่มแบบทรมานภายหลัง อันนั้นคือไม่ฉลาด เพราะผมคิดว่าทำอย่างนั้นเสียสองต่อ เสียเงินแล้ว ยังจะต้องมานั่งทรมานกับความอิ่มเกินพอดี อีกหลายชั่วโมง แล้วยังจะต้องหาทางไปลด ไปเอาออกอีก วันก่อนไปซื้อของที่ Costco ได้มีโอกาสไปชิม กาแฟเย็นใส่กล่องของ Blue Bottle Coffee ชิมแล้วชอบ ก็เลยซื้อมาหนึ่งแพกมีหกกล่อง หลังจากกินไปสามครั้งเริ่มสั่งเกตุตัวเองว่า กินแล้วรู้สึกไม่ค่อยโอเค เหมือนกาแฟแรงไป หรือไม่ก็อะไรซักอย่างที่เค้าใส่ในนั้น มาวันนี้จะชงกาแฟทาน เปิดตู้เย็นเหลือบเห็น Blue Bottle Coffee มีวันที่ข้างกล่องบอกว่าใกล้จะหมดอายุแล้ว ผมเปลี่ยนใจไม่ชงกาแฟ เอาอันนี้ออกมากินแทนทันที มันไม่ต่างอะไรเเลยกับที่ผมว่าคนอื่นที่กิน buffet จนอิ่มตื้อในใจ รุ้ว่ากินเข้าไปก็รู้สึกไม่ดี แต่ซื้อมาแล้วๆ มันก็จะหมดอายุก็จะฝืนกินให้หมดอีกสามกล่อง… วันหมดอายุข้างกล่องคือ ความตาย ถ้าเลยวันหมดอายุคือจบ คือกินไม่ได้แล้ว ตรงนี้เที่ยง เพราะกาแฟอาจจะเสียก่อน หรือหลังวันที่แนะนำข้างกล่องก็เป็นได้ ความจริงแล้ว กาแฟอาจจะไม่ดีมาตั้งนานแล้ว ตายมาตั้งนานแล้วถึงทำให้เวลากินแล้วรู้สึกไม่ค่อยดี หรือแม้ว่าจะเลยวันที่ข้างกล่อง เค้าอาจจะยังทานได้ก็เป้นได้เหมือนกัน คิดไปถึง ป้าวัน ที่พึ่งเสียไปเมื่อวันก่อน ผมเคยโกรธเค้า ตอนที่ป้าวันเดินขึ้นมานั่งบนรถ แล้วก็ไม่พูดจาอะไรซักคำ assume ไปเลยว่าจะให้ผมไปส่งที่บ้าน ผมนั่งถามตัวเองว่าถ้าสมมุติวันนั้นเป็นวันสุดท้ายของคุณป้าแล้วเค้าจะให้เราไปส่งเค้าที่บ้าน เราจะไปมั้ย คำตอบคือไป ผมถามตัวเองว่าทำไมล่ะ ทำไมถ้ารู้ว่าเค้าจะตาย ค่อยทำให้ได้ ทำไมกาแฟจะหมดอายุ ถึงต้องรีบกิน… ผมเอาความตายมาเป็นตัววัด อันนี้ยังไม่ตายนะยังมีเวลาไว้ก่อนค่อยทำ โอ้…อันนี้ตายแล้วนะได้เวลาจัดการกับมัน ผมทำตัวเหมือนที่ผมเก็บกล่องกาแฟไว้ ทั้งๆที่รู้วทั้งรู้ว่ากินแล้วรู้สึกไม่ดี ถ้ารู้สึกไม่ดีทำไม ไม่ทิ้งไปเลยล่ะ กินมาสามกล่องก็ไม่ค่อยโอเคทุกครั้งยังจะเก็บมันไว้อีก ถ้าอะไรเป็นสิ่งที่ควรทำก็ทำไปเลยสิ จะมาคิดว่ายังมีเวลาทำไม เรื่องที่ดีที่ควรทำก็ทำไปเลยสิ จะมารอวันสุดท้าย วันใกล้ตายเท่านั้นเหรอ อะไรที่ไม่ดีก็จะรีบจัดการซะ…

Read More Read More

Old Singer

Old Singer

นั่งดู The Voice Thailand มี ชาย เมืองสิงห์ มาออกรายการ เค้านั่งรถเข็นออกมา แล้วข้างหลังเป็นรูปเค้าตอนหนุ่มๆ พอเริ่มร้องรู้สึกว่าดนตรีเพราะแต่เสียงร้องเค้าไม่เพราะเลย เข้า YouTube ไปลองฟังเพลงที่เค้าร้องแต่เป็น ต้นฉบับ พอฟังคือเค้าร้องแบบเดิม แต่น้ำเสียงเค้ามันไม่เหมือนเดิมแล้ว เสียงไม่มีพลัง แหบ แล้วก็ไม่เพราะเท่าของเก่า พอร้องเสร็จพิธีกรก็บอกว่านี่คือ ศิลปินแห่งชาติ แล้ว ชาย เมืองสิงห์ ก็บอกว่าขอบคุณแฟนๆ ที่ยังรักชายเหมือนเดิม… เรามานั่งคิดว่า คนที่ไปดู The Voice Thailand น่ะ จะต้องมีเด็กๆ มากกว่าเราพอสมควร คือขนาดเรายังไม่รู้จักเค้า โอกาสที่เด็กกว่าเราจะรู้จักก็น้อยอยู่ แต่ตอนนั้นคนก็กรีดร้อง ส่งเสียงไป เพราะมันเป็น โชว์ พูดอะไรก็ โห่ ก็ กรี้ด ถ้าเราเป็นชาย เมืองสิงห์ เราคงดีใจ แก่แล้ว นั่งรถเข็นร้องเพลง แต่คนดูยังต้อนรับขนาดนี้ รู้สึกเหมือนเราตรงที่ว่า เรายังติดกับความสำเร็จเดิมๆ แต่มันผ่านมานานแล้ว มันจบไปแล้ว ตอนที่เป็นนักว่ายน้ำเยาวชนทีมชาติ ภูมใจว่าว่ายน้ำเก่ง ว่ายน้ำเร็ว ตอนนี้ทำเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว แต่ยังภูมิใจอยู่ นึกแล้วมันน่ากลัวตรงที่ว่าเรากำลังภูมิใจในสิ่งที่เราทำไม่ได้อีกแล้ว ภูมิใจกับความไม่จริง แล้วก็เอาความรู้สึกตรงนั้นว่านี่คือตัวเรานะ เราทำได้นะ นี่เราคิดอยู่คนเดียวนะ เราภูมิใจอยู่คนเดียวนะ เหมือนชายเมืองสิงห์นะ คนอื่นๆ เค้ากรี้ดตรบมือ มันไม่ได้แปลว่าเค้าเห็นเหมือนเรา หรือตรงกับที่เราคิดเรารู้สึกเสมอไป จริงๆแล้วมันไม่ใช่แค่เรื่องใหญ่ เป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ เช่น เคยขับรถได้ไกลๆ เคยทำงานดึกนอนน้อย ฯลฯ มันเหนื่อยมากที่จะตามความฝัน ตามความสำเร็จ ที่พอทำเสร็จแล้วก็จบไป…

Read More Read More

ตุ็กตาเทพฯ

ตุ็กตาเทพฯ

ขับรถติด stop sign เห็นคนผู้หญิงฝรั่งเดินออกจาก Starbucks อุ้มหมาเหมือนอุ้มเด็ก คิดทันทีว่าโหอุ้มเหมือนกับลูกตัวเองเลยนะ แล้วก็ไปนึกถึงที่ได้ยินว่าตอนนี้คนไทยพาตุ็กตาเทพฯ ไปไหนมาไหนพาทำกิจกรรมด้วย คิดต่อว่าเออ ฝรั่งก็มีตุ็กตาเทพฯเหมือนกัน เหมือนกันตรงที่ว่า มันไม่ใช่ลูกคนจริงๆ แต่ก็เอามาเลี้ยงมามาทำตัวแบบลูกคน ผมเอะใจผมเองก็เลี้ยงปั้นสิบเหมือนเป็นลูกคน ผมคุยกับเค้าเหมือนคุยกับคน ไปไหนก็พาไปด้วย ปั้นสิบจะร้องเหมือนเสียงเด็ก เวลาเค้าร้องก็จะต้องออกไปดูเค้า ไปปลอบไปคุยกับเค้าเสมอ วันก่อนไปถือศีลแปลที่วัดก็เอาปั้นสิบไปอยู่ที่วัดด้วย ครั้งนี้เค้าร้องโวยวายมาก แม่โยบอกว่าวันนี้ปั้นสิบเกเร ร้องโวยวายตลอดเวลา เรียกคนนู้นคนนี้ ตอบแม่ไปว่า ถ้าเค้าเรียกแล้วเราออกไปทุกครั้งเค้าก็ได้ใจร้องอยู่เรื่อยๆ กลับมานั่งคิดดู ผมเองนี่แหละที่เป็นสาเหตุที่ทำให้เค้าร้องอย่างนี้ ผมพาเค้าไปทุกที่ๆผมไป เค้านอนในบ้าน เค้าเดินเข้าครั่วที่บ้านได้ ขึ้นโซฟานั่งดูทีวีด้วยกันได้ เข้าห้องนอนได้ นอนเล่นด้วยกันได้ แล้วนี่มาอยู่วัด อยู่ๆจะมาขังเค้าข้างหลังวัดแล้วก็เดินเข้าวัดเลย เค้าจะเข้าใจยังไงว่าทำไมที่บ้านเข้าได้ แต่ที่วัดเข้าไม่ได้ เค้าก็ร้องสิ ผม ห่วงเค้า พอเค้าเจ็บก็เราไม่ได้นอน ทำอะไรก็ไม่ได้นอกจากพาไปหาหมอรอดูอาการ แล้วก็นั่งร้องไห้ข้างๆเค้าเวลาเค้าป่วย จะไปไหนมาไหนก็เป็นห่วงเค้าตลอดเวลา มาถือศีลแปดก็ไม่ยอมที่จะเอาเค้าไปฝากโรงแรมหมา แทนที่จะได้จดจ่อกับการคุยธรรมะพอได้ยินปั้นสิบร้องก็ต้องออกไปดู นั่งทำอะไรซักพักก็ต้องออกไปดู ใครจะให้อะไรปั้นสิบก็ต้องคอยดูคอยห้าม การเอาปั้นสิบมาวัด ไม่ใช่ว่าทุกคนจะชอบปั้นสิบ มีทั้งคนชอบและไม่ชอบหมา จำได้ว่ามีสามีภรรยาคูนึง เดินข้าหลังวัดเพื่อจะมางาน มาฆะบูชา เค้าเห็นปั้นสิบก็ตกใจว่าโอ่ นี่มีหมาด้วยเหรอ สามีบอกว่า เธอกลัว เราไปเข้าทางอื่นกันก็ได้ แม้หลวงพี่จะเมตตายอมให้ปั้นสิบอยู่หลังวัด แต่การเอาหมามาทิ้งที่วัดเป็นเรื่องที่เสี่ยง เค้าอาจจะกัดใครก็ได้ ตอนเวียนเทียนทุกคนเดินรอบวัด ก็เห็นปั้นสิบถูกผูกอยู่กับเสา ถ้าคนมองว่าทำไมพี่กิเอาหมามาได้ แล้วทำไมพวกเค้าเอามาบ้างจะไม่ได้ ถ้าต่อไปทุกคนที่มีหมาพามาวัด พามา KPY ตอน retreat กันหมดอะไรจะเกิดขึ้น ทุกข์ที่เกิดขึ้นกับผม และโทษภัย ที่จะตามมา มันเกิดจากผมเอง เกิดจากวิธีที่ผมเลี้ยงปั้นสิบเป็นตุ็กตาเทพฯ เลี้ยงหมาเหมือนเลี้ยงคน…

Read More Read More

My Time

My Time

I have a friend who 99% of the time never makes it to the appointment time we agreed on. This annoys me every time when he’s late and this feeling has grown on me more and more. One day while I’m waiting for him (again), I decided this is enough. I’m going to get this out of my head. This has been too long. I started asking myself, OK, let’s see, are there any times where I wanted him to come…

Read More Read More